Contact

Home

Onbelangrijk blijven

Van Facebook moest ik positiekleding kopen, naaldhakken en maandverband. Ik moest snel afslanken met wonderpillen en romantische komedies kijken. Omdat ik niet zwanger ben, er op naaldhakken uitzie als een wandelende tak in travestie en omdat ik een zweetkruis krijg van maandverband installeerde ik een app die advertenties blokkeert in mijn browser. Dat Facebook ondanks enkele inschattingsproblemen net als haast alle andere online diensten iets Ergs Doet Met Mijn Privacy negeerde ik als opkomende kiespijn.
Nu is mijn geliefde Whatsapp overgenomen door Facebook, zodat ze gegevens (sleutelwoorden? Emoticons van blije walvissen?) kunnen gebruiken om gerichter te adverteren. Alle dingen die ik zeg en alle telefoonnummers van mijn vrienden worden bewaard en zullen jarenlang in een server liggen sudderen tot iemand er iets vreselijks mee doet. Niet dat ik denk dat Facebook mij bewust in de gaten houdt; daar ben ik niet belangrijk genoeg voor. Maar toch. Het principe. Ik wil dat mijn woorden en bewegingen van mij blijven, tenzij ik ze bewust deel.
Ik vrees dat Facebook op die gezellige mensen lijkt aan wie ik tijdens een biertje lallend m’n sores en heimelijke liefdes opbiecht, waarna die verhalen onherroepelijk terecht komen bij mensen die ik ieder moment tegen kan komen op een feestje of een sollicitatiegesprek. Roos, denkt zo iemand dan, op het punt me de hand te schudden, was dat niet die chick die in 2007 een SOA googelde, drie albums van Missy Elliot downloadde en iets tegen de VVD heeft?
Moet ik Facebook en Whatsapp boycotten? Dat kan, maar ik heb ook een persoonlijke OV-chipkaart, een Gmail-account, WiFi op mijn telefoon, een DigiD, Instagram, een Electronisch Patientendossier, internetbankieren en een pinpas. Bijna allemaal zaken die te vermijden zijn, maar die m’n leven ook een stuk makkelijker en/of leuker maken.
Ik ben een luie zeurpiet. Ik wil me niet neerleggen bij hoe het gaat maar ik doe het wel, omdat dat makkelijker is. Net als dat ik, ondanks al mijn voornemens, de volgende keer gewoon weer over de bar hang en mijn toehoorders uiterst gênante dingen vertel. Ik kan alleen maar hopen dat ik nooit belangrijk word.