Contact

Home

Zondag: lieve dingen moeten opgetild worden

De geitenboerderij heet eigenlijk Geitenboerderij de Ridammerhoeve, we zijn er omdat I. er nog nooit geweest is. Daar kan hij ook niks aan doen, hij komt helemaal uit Den Haag, is opgegroeid met Madurodam in plaats van geiten, is ook wat voor te zeggen.
Op de boerderij lopen heel veel kinderen. Normaal gesproken vind ik situaties met teveel onbekende kinderen erin vervelend, al dat gehuil en die plakhandjes en die vaders en moeders die er een beetje uitgeblust achteraan waggelen, Thunder, Fairy, en Swift en Rakker roepen en dan zijn het niet hun honden, dat je niet om die kinderen mag lachen omdat ze er ook niks aan kunnen doen dat ze zo zijn. Maar nu is het fantastisch omdat niet alleen de kinderen onder de voet gelopen worden door drukke geiten maar ook hun ouders en iedereen wordt daar erg melig van. De kinderen voeren de geitjes, de grote mensen aaien ze, soms zie je opeens een volwassen man met een geitje onder zijn arm langslopen want lieve dingen moeten opgetild worden. I. maakt straalgelukkig foto’s van alle beesten terwijl ik door mijn knieën ga om een geit te omhelzen; hij vindt het lekker als ik hem ruig borstel met mijn nagels. Na het geborstel besluit hij dat het tijd is om mijn haar op te eten, daartoe klimt hij op mijn rug, wat er nogal compromitterend uitziet, ik probeer op te staan maar er komen nog meer geiten op me af om aan mijn jas, broek en schoenen te knagen. Verderop rent een vrouw gierend achter haar aangelijnde hond aan, die door de geiten opgenomen is als één van hen.
Na een maaltijd van gore poffertjes en het voeren van een koe keren we huiswaarts. Kijk, zegt I., en hij laat me de foto’s zien. De mooiste is van een kip.