Contact

Home

Iets met mensen

Superwoman and Power Boy

Op de vraag wat je later het liefst zou willen doen, is één antwoord zo afgezaagd dat het de toehoorder in een spontane clichécoma kan doen vallen. En toch wordt het veel gebezigd: “iets met mensen”. Soms wordt er bedoeld: “Ik wil mensen (dus niet: dieren of computers) helpen het beter te krijgen in deze maatschappij”. Een andere keer zegt iemand: “Bijvoorbeeld op een reclamebureau, want dan ben je zeg maar echt wel best menselijk bezig met anderen.” Maar volgens mij is het meestal synoniem voor: “Aardig dat je het vraagt, wat zijn mensen toch aardig, ik weet het niet mensen, mensen, zullen we het nu gewoon over het weer hebben?”. Iets met mensen doen is vaag, maar geaccepteerd: er is zelfs een universiteit die ‘iets met mensen’ als slogan gebruikt voor opleidingen op maatschappijwetenschappelijk gebied. Als je daar afgestudeerd bent, ben je natuurlijk niet niet Master of Something Involving People, maar bijvoorbeeld gespecialiseerd in ontwikkelingssamenwerking.
Toch lijkt het idee van de opleiding ‘Iets met Mensen’ me niet zo heel vreemd. Het zou wel zo makkelijk zijn: je bezuinigt een stuk of wat professoren weg, dunt daarmee de administratieve werkzaamheden uit, ontstresst daarmee het voltallige team van een studentenbalie, verdeelt de overgebleven werklast over menslievende student-assistenten en voilà: je kunt als faculteit weer jaren vooruit. Datzelfde kun je dan doen in de vorm van de Bachelor in Digits. En wat te denken van een Master of Affinity with Objects that have Switches and Lamps? Er zullen generaties zeer breed onderlegde geniën afstuderen die daar wegens alle bespaarde kosten ook gewoon tien jaar over mogen doen (“mijn minor Algemeenheden was vrij pittig, vandaar”) en die na hun afstuderen werkelijk óveral aan de bak kunnen.
Ik sta niet alleen in dit idee. Op de Letterenfaculteit zijn ze al begonnen met het ontwerpen van ‘brede bacheloropleidingen’, zoals in de vorige Ad Valvas te lezen viel. Decaan Michel ter Hark wil dat letterenstudenten meer feeling krijgen met het bedrijfsleven. Of, zoals in het artikel te lezen was: ‘De excentrieke, ietwat wereldvreemde boekenwurm maakt plaats voor een moderne wetenschapper die van alle markten thuis is en weet wat er in de wereld te koop is’. Wauw! Alle markten! Dit wordt de opleiding der opleidingen! Arbeidsmarkt, hoedt u, want hier komen we: het stoffig proza van ons afgeschud en Master of Fucking Everything.
______________________________
Deze column staat ook in Ad Valvas
Foto via Nathan