Contact

Home

Gefundenes Fressen

Sinds kort sta ik, samen met vrienden, iedere maand voor een duivels dilemma: waar gaan we in vredesnaam eten voor we hartstochtelijk een pubquiz gaan verliezen in The Basket. The Basket, voor wie zich nooit buiten het veilige beton van de VU waagt, is het café dat tussen de faculteiten in staat. Binnen ziet het eruit zoals ze in 1995 dachten dat het er in de toekomst uit zou zien (tafels en stoelen op drie hoogtes! OMG!), vergeet de goedbedoelende bediening steevast je drankje te brengen en staat de salsamuziek iets te hard. Op een krijtbord is een Quote of the moment te lezen over bier. Buiten zit iedereen in een windhoos van de zon te genieten terwijl ze volleyballen ontwijken. Er zijn ook picknickbankjes, maar niemand weet precies of die bij het café horen, waardoor er op onverwachte momenten opeens een weifelende serveerster naast je kan staan met een bordje bittergarnituur dat je vorig jaar rond deze tijd bestelde.

Je kan dus ook eten in The Basket, maar alleen als je een financiële meevaller hebt gehad. Die heb ik nooit, dus als ik er een keer beland moet ik altijd de nochtans flink geprijsde hamburger bestellen, die ondanks alle moeite en liefde die er ongetwijfeld in zit (soms staat de kok zachtjes tegen het vet te zingen, je kunt het ze ook niet kwalijk nemen dat het allemaal wat langer duurt), eigenlijk gewoon naar geplette frikandel smaakt. Als je smaakpapillen nog zijn verdoofd van een avond comazuipen best te doen, maar verder gewoon maar beter niet. Dat comazuipen kun je prijstechnisch overigens ook beter elders inplannen.

Het alternatief voor The Basket is de Mensa. Daar kun je voor een kleine bedrag zelf je eten opscheppen; althans, dat wat er rond etenstijd van rest. Je lillende stukken courgette, zieltogende krulsla en bleke frites kun je vervolgens opeten in iets wat van de hele VU nog het meest op een bunker lijkt, aan tafels die in een vorig leven ongetwijfeld dienstdeden als vandaalbestendig meubilair in het vak van de F-side. (Geheimtip: de vroege vogels kunnen genieten van een ragfijn reepje zonlicht in de urinekleurige loungesectie). Na voltooiing van je maaltijd en het eventueel opdrinken van een smoothie die dan wél weer geprijsd is of er een civetkat boven is uitgewrongen, laat je nog drie dagen bouillonboeren – als het bij boeren blijft, tenminste.

In het kort: ons duivelse dilemma behelst dus de keuze tussen een te dure hamburger gemaakt van frikandel , of een goedkope studentenhap waar vermoedelijk ook studenten in verwerkt zijn. Lekker nostalgisch wel, maar op zich zou een derde alternatief geen kwaad kunnen. Zijn er geen culinair aangelegde studenten met ambitie voor een pastabar te vinden? Is er geen ondernemersprijsje los te weken door een totaal ecologisch couscousparadijs, op te richten op de plaats waar nu het basketbalveld ligt? Studiepunten voor snert? Een minor ‘eten voor je gezondheid?’ of pardon: Eating for your health? Het zal wel niet. Tegenwoordig moeten we opeens weer aan Bildung doen. Ik vraag me af wat Socrates zei over laffe patatjes.

Deze column komt uit Advalvas